این بوی غربت است

که می آید
بوی برادران غریبم
شاید
بوی غریب پیرهنی پاره
در باد

نه !
این بوی زخم گرگ نباید باشد
من بوی بی پناهی را
از دور می شناسم :
بوی پلنگ زخمی را
در متن مه گرفته ی جنگل
بوی طنین شیهه ی اسبان را
در صخره های ساکت کوهستان
بوی کتان سوخته را
در مشام ماه
بوی پر کبود کبوتر را
در چاه 

این باد بی قراری
وقتی که می وزد
دلهای سر نهاده ی ما
بوی بهانه های قدیمی
می گیرد
و زخمهای کهنه ی ما باز
در انتظار حادثه ای تازه
خمیازه می کشند 

انگار
بوی رفتن
می آید

 قیصر امین پور

به مناسبت سالروز عروج قیصر امین پور 

پ.ن: هشتم ابانماه ۱۳۸۶….یادم نمیرود…وقتی مبهوت شنیدم که او رفت! برای من و خیلی های دیگر عزیز بود…یادو خاطرش گرامی....