هنوز زود است باور نبودن ت

              بگذار در خیال خوش خودم، چشم انتظارمان به در نشسته باشی و

                                      من دلتنگ ت که شدم

                     سراغ از کوچه های کودکی و حیاط خانه و شوق جمعه ها را خواهم گرفت

                                             و قول بده

               باز هم دانه های تسبیح ت را نذر آرزوهایم کنی

                                                        و دلواپسم بمانی...

مادربزرگ و تسبیحی در دست

دلنوشتۀ اقوام یکی از دوستان
عکس هم تزئینی ست
نوشته در لينك زن

+ دوشنبه ها، خانه مادربزرگ، مجلس روضه برقرار بود... حالا، سینه زن محله دیگر ست... روحش شاد...