شیشه ی عطر

پیچیده شمیمت همه جا ای تن بی سر

چون شیشه ی عطری که درش گم شده باشد....

                                                                                                            سعید بیابانکی

* شعر کامل در ادامه مطلب

ادامه نوشته

شد قامت العزا غم عالم شروع شد

آقا سلام! ماه محرم شروع شد
"باز این چه شورش است و چه ماتم" شروع شد

آقا سلام! تحفه اشکی به من دهید
ماه گدایی من و چشمم شروع شد

یادم نرفته است نگاه شما به ما
از گریه های ماه محرم شروع شد

قد قامت الحسین که تشنه شهید شد
شد قامت العزا غم عالم شروع شد...‏

رحمان نوازنی

* التماس دعا برای این روزها.

ادامه نوشته

چشمه ی چشمم...

گفته بودی دلت برای قمریان بی‌قرار کوچه تنگ است 

هی ماه من،

               فدای تن تشنه و دل تنگت 

ننه می‌گوید دیروز هم کسی لابلای شن‌های کربلا 

                                  سراغ یک کوزه را می‌گرفت 

اما تو خیلی دور

                   و من دورتر

                           و کلید معجزه مفقود... 

شاید برای چشمه شدن مجال و امان نمانده باشد

حسن صلح جو

طفلک این ماهی روح من

ماهی روحم به اقیانوس هم راضی نبود
طفلکی لالایی این برکه خوابش کرده است...

فرهاد صفاریان
انتخاب عکس و شعر از اینجا

بیچاره؛ دست های دلتنگ شده ام...‏

وقتی که دل دست‌هایم
تنگ می‌شود برای انگشتان کوچکت
آن‌ها را می‌گذارم برابر خورشید
تا با ترکیبی از کسوف و گرما
دوری‌ ات را معنا کنم!‏

مصطفی مستور

آدم های تنها

آدم های تنها

آرزوهای کوچکی دارند

شبیه اینکه کسی

در خانه را به رویشان باز کند

                                                                        طاهره قصدی

* یه مدته نمی تونم تو بلاگفا نظر بدم! کد رو برام نمیاره. خواستم بگم عدم حضورم در کامنت ها به این علت هست وگرنه خیلی کامنت ها خواستم بذارم و نشد :(

* چقدر با حال و هوای امروزم متناسبه این شعر و عکس...

یاد بارون و تن تو...یاد بارون و تن خاک

بویِ موهات؛ زیر بارون
بویِ گندم زار نمناک
بوی شوره زار خیس
بوی خیس تن خاک

براى دانلود

*برای عصر دیروز و هوای بارونی بود که گویا چون زمان نداده بودم، به موقع منتشر نشده.

ادامه نوشته

کسی انقدر نارنجی...‏

تو نارنجی که می‌پوشی
خیابانی پُر از صبحم.‏

سیدعلی میرافضلی

* عنوان از شعر دیگری از همین شاعر:
                                               کسی این قدر بارانی
                                               کسی این قدر نارنجی...
                                               فقط پاییز گه گاهی
                                                                       شبیه توست.
* این یکی هم خوبه:
                           کمی لبخند...
                           کمی بوسه...
                           که نارنجی شود روحم.

پ.ن: این پست تقدیم میشود به یک رفیق دوست داشتنی..... خوندن این شعرها و این تصویر، من رو مدام یاد این رفیق انداخت. تشکر بابت بودن هاش :)

ما که هیچ، اما...‏

نمیخواهی
فکری به حال
چشم انتظاری حسن یوسف ها کنی؟
نمیخواهی بیایی؟

دلنوشته ها
(نجوا رستگار)

طنین نام مرا موریانه خواهد خورد

شعاع درد مرا ضرب در عذاب کنید
مگر مساحت رنج مرا حساب کنید

محیط تنگ دلم را شکسته رسم کنید
خطوط منحنی خنده را خراب کنید

قیصر امین پور

شعر کامل اینجا در ادامه مطلب (+)

ادامه نوشته

من ایستاده‌ام
همان‌جایی که رهایم کردی..

_{معصومه اسماعيلي}

بگو چگونه..

بگو چگونه صدایت کنم

که برگردی...

                                                                                                         افشین صالحی

تنهایی...

تنهایی
نامِ دیگر پاییز است،
هرچه عمیق‌تر
برگ‌ریزانِ خاطره‌هاتْ بیش‌تر

رضا کاظمی

بر من ببار تا که برویم بهاروار

زیبا ستاره های کلامت را
در لحظه های ساکت عاشق
بر من ببار
بر من ببار تا که برویم بهاروار
چشم از تو بود و عشق
 بچرخانم
بر حول این مدار

محمدرضا عبدالملکیان

شعر کامل اینجا (+)
همراهی شعر با این عکس هم به نظرم بد نباشد (+)

پ.ن: قبل تر ها می خواستم این عکس را با این شعر همراه کنم:
نوعروس بخت‌های شوم را
چه به آراستگی؟
سیاهم کن مشاطه (+)، (+)

کوچه ی علی چپ

هیچ جای این شهر

از یادت در امان نیستم

حتی به کوچه ی علی چپ که می روم!

                                                                                           رضا محبی راد

سردرگم...

دوستت دارم ...

باید در چشمان نگریست،
یا در گوش ها گفت؟

( احمدرضا احمدی )

ادامه نوشته

ردّپای توام...

جنگل
ردپاى باران است
ویرانه
ردپاى
طوفان
من ردپاى توام
همیشه پشت در خانه‌ات
تمام می‌شوم

"علیرضا راهب"

تلفن

گوش تلفن کر

"دوستت دارم" را امشب...

در گوش خودت خواهم گفت!

                                                                                                        محمد علی بهمنی

و هيچ باقى نگذارد از لحظه هاى ما بودن!‏

هواپيما
بايد آنقدر بزرگ باشد كه
من و
تو و
تمام ِ خاطره ها را ببلعد.

صبا میراسماعیلی

خالی.

در بیابانِ جنون سلسله‌پردازی نیست

روزگاری است درین دایره آوازی نیست

از کنارمان رفتی، از یادمان که نه!‏

هنوز زود است باور نبودن ت

              بگذار در خیال خوش خودم، چشم انتظارمان به در نشسته باشی و

                                      من دلتنگ ت که شدم

                     سراغ از کوچه های کودکی و حیاط خانه و شوق جمعه ها را خواهم گرفت

                                             و قول بده

               باز هم دانه های تسبیح ت را نذر آرزوهایم کنی

                                                        و دلواپسم بمانی...

دلنوشتۀ اقوام یکی از دوستان
عکس هم تزئینی ست
نوشته در لينك زن

+ دوشنبه ها، خانه مادربزرگ، مجلس روضه برقرار بود... حالا، سینه زن محله دیگر ست... روحش شاد...

دنیا؛ ایستگاه مسافربری

دمادم بلند است سوت قطار
در این ایستگاه مسافربری

همه رفتنی های صف بسته ایم
تو خواه اولی باش، خواه آخری...

شاعر؟

*بابا این شعر را قبل تر برایم میخواند...بلندتر از این است گویا، اما نمیدانیمش دیگر.
این روزها که مادربزرگ رفته، برای تسلّی گاهی به ذهنم میآید یا برای عمه و در جمع، خوانده میشود...

* مادربزرگم، عصر چهارشنبه، برای همیشه از پیش مان رفت... متشکر از دوستان، برای پست زیبایی که گذاشتند و تسلیت ها...

* این تصویر هم در پلاس، با همین شعر همراه کردم.

هیچ نمی خواند!

حالا که رفته ای،
پرنده ای آمدست، در حوالی همین باغِ رو به رو

هیچ نمی خواند،
فقط می گوید:

کـــو کـــو؟!

محمدرضا عبدالملکیان

هرگز نرود خاطر تو از یادم...

 و مرگ
 مرگ دشوار نبود
وسیع بود مثال خورشید که بر زمین
 و می نواخت مرگ
مثال باران که بر کویر
و مرگ لالایی می گفت

 همتای مادربزرگ که لالاییش
 که تنها نجوای مه گرفته ی لالاییش

در پشت پرچین خاطرات
 باور هر چیز خوب را ،
هر چیز پاک را
در من زنده نگاه می داشت ...

ساناز کریمی

پ.ن: عرض تسلیت به همکار و دوست گرامیمون سرکار بانو نجوا...ما را هم در غم خودتون شریک بدانید...

امیدوارم که خداوند صبر جزیل  به شما و خانواده محترم عنایت کناد..

از ره نرسيد...

آن صبح كه بر پنجره زد، صبح نبود
وان پنجره رخ به روشنائي نگشود

هم چشم به در ماند و كس از ره نرسيد
هم دل به طلب رفت و كس او را نربود...

محمد علی اسلامی ندوشن

سرمای تو..

هر چقدر امروز گرم بود
تو سرد بودی
خیالی نیست
به "ها" کردن دستانم عادت دارم

                                                                                                                   علیرضا مرندی

میتوان آیا به دل دستور داد؟

می توان آیا به دریا حکم کرد
که دلت را یادی از ساحل مباد؟ 

موج را آیا توان فرمود: "ایست"؟
باد را فرمود: "باید ایستاد"؟

قیصر امین پور

* برای هشتم آبان، سالروز پرکشیدن قیصر...‏
** واقع ش دنبال عكس بهترى بودم، چيزى كه به دل خودم بيشتر بشينه. نيافتم اونى كه ميخواستم :|‏
*** کامل شعر رو تو ادامه مطلب بخوانید حتما.

ادامه نوشته

حباب

انگار حباب را تماشا کردیم

یا رقص سراب را تماشا کردیم

در پرده نه طرحی و نه تصویری بود

تنها خود ِ قاب را تماشا کردیم

                                                                                                  قیصر امین پور

ترس ما فاصله هاست...

وحشت از عشق که نه !
ترس ما فاصله هاست
وحشت از غصه که نه !
ترس ما خاتمه هاست
ترس بیهوده نداریم !
صحبت از خاطره هاست
صحبت از کشتن ناخواسته ی عاطفه هاست
کوله باریست پر از هیچ که بر شانه ی ماست
گله از دست کسی نیست !
که مقصر دل دیوانه ماست !

به بهانه هشتم آبان پنجمین سالگرد درگذشت زنده یاد " قیصر امین پور "

چنان گيسو پريشان گشته در بادى...دلم؛ آشفته و حيران

مثل گیسویی که باد آن را پریشان می‌کند
هر دلی را روزگاری عشق ویران می‌کند...

مژگان عباسلو

ادامه نوشته

باران هست و تو نیستی...‏

چتر نمی‌خواهد این هوا
تو را می‌خواهد!

رضا کاظمی

* خوب نوشته: باران كه می بارد/ همه چیز تازه میشود/ حتی داغ نبودنِ تو!

** برای حال و هوای بارانی این روزهای تهران...

*** این تصویر هم دوست داشتم همراه کنم، منتها دلتنگی همین را که آوردم، بیشتر دیدم. هرچند با فضای تصویر نیامده بیشتر حال کنم، خصوص از لحاظ حضور رنگ ها :)
این تصویر هم ببینید.

+اینم خیلی خوووب بود با همین شعر.

در گیر و دار فرو ریختنم....‏

بی تو
هر لحظه
مرا
بیم فرو ریختن است
مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست...

فاضلِ نظری
کتاب "گریه های امپراتور"

پ.ن: کامل شعر را در ادامه مطلب بخوانید و با صدای علیرضا قربانی، از اینجا بشنوید.
ضمنا، قبل تر بیتِ دیگری از همین شعر را در این وبلاگ آورده بودم.
عکس هم از تهرانِ بارانیِ آبان ماه ست، از ایشان.

ادامه نوشته

که خنجر عادتش این است؛ رو در رو نمی برد

و اسماعیل می‌دانست آن چاقــو نمی‌برد
که صیادی که من دیدم، دل از آهو نمی‌برد...

مهدی جهاندار

* انتخاب اصلی شعر و تصویر از اینجا

ادامه نوشته

ای کاش امشبی که تو راهیِ مشعری/ همراه خویش راهی صحرا کنی مرا

من گریه میکنم که تماشا کنی مرا
مانند طفل گمشده پیدا کنی مرا

حَجت قبول دلبر احرام بسته ام
ای کاش در دعایِ خودت جا کنی مرا

با گریه کردن این دلِ من زنده می‏‏شود
دلمرده آمدم که تو احیا کنی مرا

اسباب زحمتِ تو شده این گدا، ولی
هرگز مباد از سر خود وا کنی مرا

ای کاش امشبی که تو راهیِ مشعری
همراه خویش راهی صحرا کنی مرا...

قاسم نعمتی
* انتخاب شعر و تصویر از اینجا

ادامه نوشته

راهی که تو رفته ای...

بر پنجره
نقش می زند
باران
راه، راه
راهی که تو رفته ای...

رها دربندی