دو هم‏دمِ همیشگی...‏

پيش از خواب
می‌چرخم به سمتش
حرفی نمی‌زنيم
به هم نگاه می‌كنيم
من و
ديوار رو به ‌رو...

ساره دستاران

عکس های متناسب تر هم بود، اما مناسب فضا نبود. اما این را ببینید.

دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد*‏

چقدر دلم می خواهد نامه بنویسم
تمبر و پاکت هم هست
و یک عالمه حرف
کاش کسی جایی منتظرم بود...

ساره دستاران

* عنوان نام کتابی ست از آناگاوالدا که قبل تر توضیحی راجع بهش، اینجا آورده ام.

جان جهانمی...

تو
رنگ می‌دهی
به لباسی که می‌پوشی
بو می‌دهی
به عطری که می‌زنی
معنا می‌دهی
به کلمه‌های بی‌ربطی
که شعرهای من می‌شوند …
                                                                  

      ساره دستاران

باز دلتنگ شدم، ماه چه زیبا شده است...‏

شك ندارم
ماه را
دلتنگی من
كامل كرده است...

ساره دستاران

طعمِ تلخِ لحظه ها...‏

                   قهوه را شيرين می‌كنم

                       طعم لحظه‌ها، فرقی نمی‌كند...‏

ساره دستاران

* این عکس هم هست، نظر بدید که کدوم بهتره؟

آهای جاده!‏

                          چه کنیم با تو؟!‏

                          جاده!

                          آدم‌ها را به ما می‎رسانی،

                          آدم‌ها را از ما می‎‏گيری...

ساره دستاران

* یکبار توی گودر نوشته بودم:

جاده؛ قصه گوی رفتن هاست/ خبر از رفتن میدهد؛ رفتن و رفتن و رفتن.../ خبر از جداشدن ها و دور افتادن ها/ همین است که دوست نداشتنی میشود..../ اما گاهی همین جاده ها دوست داشتنی میشوند/ وقتی ما را میبرند به جایی که دوست تر داریم/ یا پیش کسی که دوست میداریم/ یا حتی وقتی؛ کسی را می آورند پیش مان که دوستش میداریم...

بی ارتباط نبود، گفتم بیاورم.

می ترسانَدَم قطار...‏

                                 صدای سوت قطار
                                                       بعضی‌ها؛
                                                                   گوش‌شان را می‌گيرند
                                                       بعضی؛
                                                               قلب‌شان را!‏

ساره دستاران