تنهايي ِسپيد ...


در چشم ِ من ،

 هميشه زمستان است..



گلسرخي

با رویش ناگزیر جوانه چه میکنید؟

         گیرم که در باورتان به خاک نشسته ام
         و ساقه های جوانم؛
         از ضربه های تبرهاتان زخم دار است...
                                        با ریشه چه می کنید؟

با رویش ناگزیر جوانه چه میکنید؟

                                      گیرَم که می‏‏ کُشید،
                                      گیرَم که می‏ بُرید،
                                      گیرَم که می‏ زنید،
                                      با رویش ناگزیر جوانه...
                                                               چه می‏کنید؟

خسرو گلسرخی

* دکلمه شده اش را از اینجا در ترانه بغض؛ با صدای داریوش بشنوید.‏

ادامه نوشته