بوی دلتنگی می دهـ م ...

بوی دلتنگی می دهم!

حتی بهار هم

پیله ی تنهایی م را

به روی پروانه هایش نمی گشاید!

رضا کاظمی

گو اینکه این تصویر با سخن دکتر شریعتی هم جور در می آید:

                                                                                     در شهری که خورشید را

                                                                                     به قیمت شمعی نمی خرند،

                                                                                     پروانه شدن یعنی،

                                                                                     تباهی...

فهم وشعور...

به من بگو "نگو"
 نميگويم ...
اما نگو " نفهم "!!!
كه من نمي توانم نفهمم ،
من مي فهمم .....

دکتر علی شریعتی

 

بی او...

رنجم نه دیگر تنهایی که جدایی است ..

واضطرابم نه زاده ی بی کسی که بی اویی...

 دلی که از بی کسی غمگین است هر کسی را می تواند تحمل کند !

هیچ کس بد نیست

ولی دلی که در بی اویی مانده است برق هر نگاهی جانش را می خراشد..

هر چهره ای ،نگاهی،طرح اندامی،طنینی،رنگی

در نگاهای او فریاد میکشد که ،او ، نیست......

هبوط (دکتر شریعتی)

آغاز سفر کاروان ِ بی بازگشت..

این کاروان چه موذن خوش صدایی دارد..
به همراهم گفتم:
               ما با کدام کاروان
                            به مقصد میرسیم
گفت:
کاروانی که از مذهب باطل تسلسل پیروی نمی کند
و به نیت برنگشتن میرود.....

سلمان هراتی

پ.ن 1: عرفه آغاز سفر است.... اغاز سفر کاروانی که به نیت بر نگشتن میرود...

پ.ن2: متن دعای عرفه را میتوانید اینجا(+) ببینید و با صدای استاد انصاریان اینجا(++) بشنوید.
پ.ن آخر: اینجا(+++) هم ترجمه ی دعای عرفه از دکتر شریعتی و هم طرح تصویر از دکتر شریعتی بروی کتاب حج.

قلم توتم من است....

دستهايم را قلم ميكنم و قلمم را از دست نميگذارم،؛
چشم هايم را كور ميكنم،
گوش هايم را كر ميكنم،
پاهايم را ميشكنم،
انگشتانم را بندبند ميبرم،
سينه ام را میشكافم،
قلبم را ميكشم،
حتي زبانم را ميبرم و لبم را ميدوزم...
اما قلمم را به بيگانه نميدهم.

_{دكتر علي شريعتي مجموعه آثار 13 ،هبوط در كوير ، ص 665}