در غیاب تو...

وقتی که تو نیستی
دنیا چیزی کم دارد،
مثل کم داشتنِ یک وزیدن،
یک واژه،
یک ماه.
من فکر میکنم در غیابِ تو...
همۀ خانههای جهان خالی ست،
همۀ پنجرهها بسته است،
اصلاً کسی حوصلۀ آمدن به ایوانِ عصرِ جمعه را ندارد.
پردههایی که پیدایند
یک جوری شبیه دیوار دیده میشوند.
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 21:16 توسط م.ب
|