سلام!

همۀ پروانه هایی که دور و بر ت می‏چرخند
همه ی سیب های سرخ
همه ی گل های محمدی
و همه ی شعرهای حافظ
سلام های من هستند،
که از اتاقِ کوچکِ دلم، برای‏ت پست کرده ام!

پروانه های دور و برت

وقتی از تو مینویسم واژه هایم پرنده میشوند
دفترم به رقص می آید
و آهسته آهسته از پلکهایم خورشید میریزد.

اگر خودخواهی نبود برایت می نوشتم
که خداوند تو را برای دل من آفریده است،
برای لحظه های آسمانی من!

اما چه قدر دور؟
چه قدر فاصله؟
چه قدر انتظار؟ انتظار! انتظار!

انگار سهم من و تو از عشق
همین انتظاری است
که مثل یک سیب بین ما تقسیم شده است!
حالا،
به سیب سرخ عشق فکر میکنم
و به روزهایی که پشتِ در منتظرند...
زودتر بیا، دل‏تنگ تو هستم، همین!


* توصیه میکنم، کامل دکلمه را حتما از اینجا دانلود کنید و بشنوید. که با صدا یک چیز دیگری ست :)