شدم فسانه به سرگشتگی و ابروی دوست
دستم
به سقف ِ همین خانه هم
نمیرسد
نمیشود از من ستاره نخواهی؟

کریم رجب زاده
"تابلوی امید را «جورج فردریک واتس»
در سال ۱۸۸۶ کشید، در این تابلو اگر خوب دقت کنید، به صورت تمثیلی امید
در قالب زنی مجسم شده است که روی کرهای نشسته است، چشمبندی بر چشم دارد،
چنگی در دست دارد که تنها یک رشته سالم دارد، او به جلو خم شده است، سرش
را به طرف آلت موسیقی گرفته است، شاید به خاطر اینکه بتواند نوای ضعیف
موسیقی برخاسته از تکتار سالم را بشنود."
بر گرفته از سایت یک پزشک
عنوان از غزلِ حافظ
+ نوشته شده در چهارشنبه سوم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 17:22 توسط گالیا
|