من و جدا شدن از کوی تو خدا نکند
خدا هر آنچه کند از توام جدا نکند
صفای دل توئی و دل زهر چه داشت صفا
صفا ندارد اگر با غمت صفا نکند
شاعر: غلامرضا سازگار
+عنوان از علی اکبر لطیفیان :
خانه زاد کربلايم خانه ات آباد باد!
خانه ام آباد شد، غم را به من دادى حسين
+ کامل شعر این زیبا را می توانید در ادامه مطلب بخوانید
سرش بر نی، تنش در قعر گودال
ادب را گه الف گردید، گه دال
ره نی پیچ و خم بسیار دارد
نوایش زیر و بم بسیار دارد
سری بر نیزه ای منزل به منزل
به همراهش هزاران کاروان دل
چگونه پا ز گل بردارد اشتر
که با خود باری از سر دارد اشتر؟
شاعر: مرحوم قیصر امین پور
+ عنوان: خدا چون دست بر لوح و قلم زد /سر او را به خط نی رقم زد
دل نی ناله ها دارد از آن روز / از آن روز است نی را ناله پرسوز
صدای گریه تان پیر کرده عالم را
بیا که با تو بپوشم لباس ماتم را
هزار شکر نمردم که باز میبینم
کتیبه های عزا ؛ مشکی محرّم را
شاعر : علی ناظمی
: عنوان +
یک سال می شود که دلم خاک خورده است
تحویل ســـال سوختـــگان از مـــحرم اســــــت
می گویند
سری را که درد نمیکند
دستمال نمی بندند
ولی سر من درد می کند
برای سربندی که نام مقدس تو روی آن حک شده باشد ...
"رقیة بنت الحسین"
چه یکدست و مرتب بود باران
دلی از غم لبالب بود باران
رها، یک ریز، با احساس، انگار
دو قطره اشکِ زینب بود باران
به سر و سینه بزن؛ بگو یا ثارالله
وعدۀ ما کربلا؛ ان شاءالله...
* یک مداحی ای ست که در مسیر کربلا میخواندند همراهان... حس خاصی ست برایم...
با مدد از زینب، دشت غاضریه ... وعدۀ ما روی تل زینبیه
با مدد از عباس، با دلی پر احساس ... وعدۀ ما در کنار کف العباس
با مدد از اکبر، با دلی پر آذر ... وعدۀ ما زیر پای شاه بی سر
با مدد از اصغر، روی دست بابا ... وعدۀ ما در کنار قبر سقا...
* یک ماه پر شد از بعد از روزهای خوبِ در حرم....
* عنوان هم از یک نوحه قدیمی تر (بشنوید)
دستی به زلف دسته زنجیرزن بکش
آشفته ام میان صفوف منظّمی....
سعید بیابانکی
کامل غزل در ادامه مطلب
همراهی تصویر و شعر از اینجا
ای ساقی لب تشنه گان
بر کام ما آبی رسان
بر کام ما آبی رسان...
ما جمله محتاج تو اییم
ریزه خور خوان تو اییم...
* از مداحی های قدیمی
* برای شنیدن
* شب نهم، شب سقای کربلا
*
چه کنم با تو و این ریخت و پاشی که شده؟!
چه کنم با تو و با بردن این پیکرها؟!
آیه ات بخش شده آینه ات پخش شده
علی اکبر من شد علی اکبرها
گیرم از یک طرفی نیز بلندت کردم
بر زمین باز بماند طرف دیگرها
با عبای نبوی کار کمی راحت شد
ورنه سخت است تکان دادن پیغمبرها...
* شبِ هشتم، شبِ حضرتِ علی اکبر علیه السلام
* عنوان از شعرِ خوب سیدحمیدرضا برقعی، مانده بودم کدام یک از این دو شعر را همراه تصویر کنم که این شد، ولی دلم نمی آید چند بیت آخر شعر برقعی را نیاورم... دل آشوب میکند...
پدرت آمده در سینه تلاطم دارد ... از لبت خواهش یک جرعه تبسم دارد
گوش کن خواهرم از سمت حرم می آید ... با فغان پسرم وا پسرم می آید
مثل آیینۀ در خاک مکدر شده ای ... چشم من تار شده؟یا تو مکرر شده ای؟!
من تو را در همۀ کرب و بلا می بینم ... هر کجا مینگرم جسم تو را می بینم
ارباْ اربا شده چون برگ خزان می ریزی ... کاش می شد که تو با معجزه ای برخیزی
مانده ام خیره به جسمت که چه راهی دارم؟! ... باید انگار تو را بین عبا بگذارم...
بشنویدش با صدای خود سيدحميدرضا برقعى...
* این بیت "عارفه دهقانی": غزل چگونه بگویم ز قطعه های تنت؟! ... که بیت بیت تو از پیکرت جدا شده است
* روضۀ جناب علی اکبر علیه السلام که حقاً خوب روضه ای ست...
بیش از این بابا دلم را خون مکن ... زادۀ لیلا مرا مجنون مکن
گه دلم پیش تو گاهی پیش اوست ... رو که در یک دل نمیگنجد دو دوست...
* این را هم که روضه خوان های قدیمی میخواندند، عجیب دل آدم را کباب میکند:
جوانان بنی هاشم بیایید ... علی را بر در خیمه رسانید
خدا داند که من طاقت ندارم ... علی را بر در خیمه رسانم...
* میگفت نگویید روضۀ علی اکبر؛ بگوید روضۀ جان دادن حسین علیه السلام...
* وای علی اکبرم... نور دو دیده ترم...
میرسد ناله آن مادر عاشورایی
زیر لب زمزمه دارد: "پسرم لالایی
کمی آرام که صحرا پُرِ گرگ است علی
و خدای من و تو نیز بزرگ است علی
میروی زیر عبای پدرت آهسته
کودک من به سلامت سفرت، آهسته
پسرم میروی آرام و پر از واهمهام
بیش تر دل نگرانِ پسر فاطمهام
پسرم شادی این قوم فراهم نشود
تاری از موی حسین بن علی کم نشود
تیر حس کردی اگر سوی پدر میآید
کار از دست تو، از حلق تو برمیآید
خطری بود اگر، چاره خودت پیدا کن
قد بکش حنجرهات را سپر بابا کن"
آه بانو! چه کسی حال تو را میفهمد؟
اصغر از فرط عطش سوخت، خدا میفهمد
* السلام علی الرضیع الصغیر...
* شبِ هفتم، شبِ باب الحوائجِ شش ماهه، حضرت علی اصغر علیه السلام...
* بیتِ دل دادنی:
طفل ِشش ماهه تبسم نكند، پس که كند؟ .... آنكه بر مرگ زند خنده، على اصغر توست...
* از تکه نوحه خوانی:
غم مخور ای کودک خاموش من...قتلگاه ت میشود آغوش من...
* شعر را کامل گذاشتم چون خوب است... حرف خانوم رباب... که چه قدر این زن بزرگوار بوده...که میگن بعدتر و توی مدینه و در روز زیر سقف نمیرفته میگفته بدن پسر رسول خدا زیر آفتاب بوده اونجور...
* این مداحی هم قدیم تر شنیده بودم؛ خووب بود:
پرستوی سپیدم! پر مزن مرو مادر... دل از تو نبریدم، دل مکن مرو مادر...
* همراهی تصویر و شعر از اینجاست، اما این شعر هم خواندنی بود.
به جز هوای تو و شانههای آرامت
برای گریه مگر جای دیگری هم هست؟
سعید بیابانکی
کامل شعر
عنوان از این شعر
همراهی شعر و تصویر از اینجا
* از مداحی ای به خاطر داشتم ش، اما یادم نیامد چه کسی خوانده بود، اما بعد يافتم. این است. به نظرم بشنوید حتما و اگر نشد هم لااقل توی ادامه مطلب کاملش را بخوانید، حس خوبی ست...
هیهات تا که از نظرم رفت دلبرم
من خاک ره به سر چه کنم؟
خاک بر سر م...
من گریه میکنم که تماشا کنی مرا
مانند طفل گمشده پیدا کنی مرا
حَجت قبول دلبر احرام بسته ام
ای کاش در دعایِ خودت جا کنی مرا
با گریه کردن این دلِ من زنده میشود
دلمرده آمدم که تو احیا کنی مرا
اسباب زحمتِ تو شده این گدا، ولی
هرگز مباد از سر خود وا کنی مرا
ای کاش امشبی که تو راهیِ مشعری
همراه خویش راهی صحرا کنی مرا...
خاطرم نیست که از کی به تو عاشق شدهام
به تو عاشق شده فارغ ز خلایق شدهام
...
پدرم گفت که میلاد تو در یاد من است
مژده دادند که نوزاد شما سینهزن است
خاطرم هست که دادند مرا آب حیات
باز شد کام من از تربت و از آب فرات
نه من از روز ولادت شدهام مردهی تو
دلم از روز ازل بود گرهخوردهی تو
خاطرم هست به گوشم چو اذان میگفتند
دین من حب شما بود، از آن میگفتند
شیر مادر که به جانم غم تو ریخته بود
نمکی داشت که با اشک درآمیخته بود
شهد شیر و نمک اشک به جانم چو نشست
دلم از غصه ترک خورد، شنیدم که شکست
مادرم بود کنیز و پدرم نوکر تو
خانهزادم که شدم عبد علیاصغر تو
...
خاطرم هست گُل گریه به باغ جگرم
خاطرم هست کشیدم گِل ماتم به سرم
خاطرم هست دم و سینه و زنجیر و علم
چایی تازهدم پیرزنی با قد خم
...
من که با رزق تو از کودکیام پیر شدم
بیسبب نیست که اینگونه نمکگیر شدم...
کامل شعر را در ادامه مطلب بخوانید
